Niet elke mysterieuze zaak eindigt met een onbekende dader. Soms wordt iemand veroordeeld, maar blijven mensen zich afvragen waarom het gebeurde. Hoe kon iemand zoiets plannen? Was het echt met voorbedachten rade of was er een andere verklaring? Op deze pagina bespreek ik solved cases waarbij de rechter een oordeel heeft geveld, maar waar de psychologie en het motief nog steeds onderwerp van discussie zijn.
Mackenzie Shirilla
Het verhaal
Op 31 juli 2022 reed de toen 17-jarige Mackenzie Shirilla met haar Toyota Camry tegen bijna 100 mph (ongeveer 160 km/u) frontaal tegen een bakstenen gebouw in Strongsville, Ohio. Haar vriend Dominic Russo zat op de passagiersstoel en hun vriend Davion Flanagan zat achterin. Beiden overleden ter plaatse. Mackenzie overleefde de crash met zware verwondingen. Later werd ze veroordeeld voor de moord op beide slachtoffers, omdat de rechter oordeelde dat de crash opzettelijk was.
Bewijs dat volgens de aanklager wees op een geplande crash
De zaak draaide niet alleen om de crash zelf, maar vooral om alles wat eraan voorafging.
Onderzoekers haalden gegevens uit de “black box” van de wagen. Daaruit bleek dat het gaspedaal in de laatste seconden volledig werd ingedrukt en dat er helemaal niet werd geremd. Er werden ook geen mechanische defecten gevonden die de crash konden verklaren.
Daarnaast presenteerde de aanklager camerabeelden en GPS-gegevens waaruit volgens hen bleek dat Mackenzie enkele dagen eerder dezelfde afgelegen route had gereden. Zij zagen dat als een aanwijzing dat ze de locatie vooraf had verkend. De verdediging betwistte die interpretatie.
Ook haar telefoon werd uitgebreid onderzocht. Rechercheurs bekeken tienduizenden berichten tussen Mackenzie en Dominic. Daaruit bleek dat hun relatie erg intens en soms turbulent was. Er waren berichten waarin Mackenzie schreef dat ze voortdurend bij hem wilde zijn, moeite had met afstand nemen en emotioneel reageerde wanneer de relatie onder druk stond. De aanklager gebruikte daarnaast berichten waarin zij onder meer schreef “I’m gonna kill someone” en uitspraken deed over zichzelf pijn willen doen als onderdeel van hun argument dat ze zich in een emotioneel instabiele periode bevond.
Haar verdediging
Mackenzie heeft altijd volgehouden dat de crash niet opzettelijk was. Volgens haar verloor ze het bewustzijn door een medische aandoening (POTS) en kan ze zich niets herinneren van de laatste momenten voor de botsing. Ook jaren later, onder meer in de Netflix-documentaire The Crash, bleef ze dat standpunt herhalen. Haar advocaten proberen de zaak nog steeds aan te vechten en stellen dat haar medische toestand tijdens het oorspronkelijke proces onvoldoende onderzocht werd.
Wat mij misschien nog het meest bezighoudt, zijn niet alleen de laatste seconden vóór de crash, maar alles wat eraan voorafging. Volgens de aanklagers was dit geen impulsieve beslissing. Ze wezen op eerdere ruzies in de auto, op getuigenissen dat Mackenzie ooit had gedreigd met een crash en op haar veiligheidsgordel, die ze tijdens de fatale rit wel droeg terwijl ze die volgens getuigen voordien vaak niet gebruikte. Samen met de duizenden emotionele berichten aan Dominic vormden die elementen voor de rechtbank een patroon. Elk detail op zich lijkt misschien klein, maar samen overtuigden ze de rechter dat dit geen gewoon verkeersongeval was.
Bekijk hier ook de volledige court case
